سالهاست كه رفته ای ...يعني هر دو رفته ايم،،هر كدام دنبال تنهايي خودمان!اما هنوز هم بوي دستهايت در حوالي خيابان حافظ،پل كالج،خيابان انقلاب.در كافي شاپ هتل لاله...و هر خياباني كه رفتيم و به انتهايش نر

هوا هوای توست...هوای روزهای عاشقانه روزهایی که اصلا کوتاه نبود، روزهایی که تیک تاک عقربههای ساعت ته دلمونو خالی نمیکرد! امروز درست شبیه همان روزهای بارانی بود که با هم قدم زدیم...حرف زدیم ...خندیدیم